Z życia Szwadronu

  • "Naród¸ który traci pamięć przestaje być Narodem – staje się jedynie zbiorem ludzi¸ czasowo zajmujących dane terytorium"
  • "Uczcie się historii¸ znajomość jej jest bardzo potrzebna w życiu."
  • "Każdy może zostać do nas przyjęty¸ lecz nie każdy może wśród nas pozostać"
  • " Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości¸ ten nie jest godzien szacunku¸ teraźniejszości ani prawa do przyszłości"

Hej, ty ojcze Atamanie,

Ukraina śpi w najlepsze,

Śpią sokoły na kurhanie,

I stanęła woda w Dnieprze. 

 

Koń już ledwo nogi wlecze,

I człek żyje i nie żyje,

Czas nie płynie, ale ciecze,

Gdzieś w limanie czajka ginie. 

 

Wyhowskiego szablą krzywą,

Mała bawi się dziecina.

Ty Kozacze śpisz leniwo,

Płacze matka Ukraina. 

 

Skowroneczek strzepnął piórka,

Gdzieś na niebie orzeł kracze.

Rwie się pardwa i przepiórka,

A ty jeno śpisz Kozacze. 

 

Hej, ty ojcze atamanie,

Niech nad sobą się użalę,

Jeśli dalej tak zostanie,

To chatynkę swoją spalę. 

 

Spisę w drobne drzazgi złamię,

Szablę rzucę na dno morza.

Sam się skryję gdzieś w kurhanie,

W dzikim stepie Zaporoża.