Z życia Szwadronu

  • "Naród¸ który traci pamięć przestaje być Narodem – staje się jedynie zbiorem ludzi¸ czasowo zajmujących dane terytorium"
  • "Uczcie się historii¸ znajomość jej jest bardzo potrzebna w życiu."
  • "Każdy może zostać do nas przyjęty¸ lecz nie każdy może wśród nas pozostać"
  • " Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości¸ ten nie jest godzien szacunku¸ teraźniejszości ani prawa do przyszłości"

Świat cały śpi spokojnie,

I wcale o tym nie wie. 

Że nie jest tak na wojnie, 

Jak jest w żołnierskim śpiewie. 

 

Z piosenek nasze życie, 

Wesołym śmiechem tryska. 

Lecz żołnierz tęskni skrycie, 

Gdy mu się przyjrzeć z bliska. 

 

Wojenka - cudna pani, 

Tak życie nam umila. 

Że krew swą mamy dla niej, 

A piosenkę dla cywila. 

 

Piosenka brzmi tak ładnie, 

I wcale się nie skarży. 

Gdy piechur w boju padnie, 

Lub ułan zginie w szarży. 

 

Wojenka - cudna pani, 

Żołnierzy swych nie pieści. 

Jak kulą go nie zrani, 

To zgubi gdzieś bez wieści. 

 

I różą na koszuli, 

Żołnierska krew zakwitnie. 

I ziemia go przytuli, 

Bo zginął - jak żył - w bitwie. 

 

A my tej cudnej pani, 

Co leje krew obficie. 

Jesteśmy ślubowani, 

Na śmierć, na całe życie.