Z życia Szwadronu

  • "Naród¸ który traci pamięć przestaje być Narodem – staje się jedynie zbiorem ludzi¸ czasowo zajmujących dane terytorium"
  • "Uczcie się historii¸ znajomość jej jest bardzo potrzebna w życiu."
  • "Każdy może zostać do nas przyjęty¸ lecz nie każdy może wśród nas pozostać"
  • " Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości¸ ten nie jest godzien szacunku¸ teraźniejszości ani prawa do przyszłości"

 

   W tym odcinku zaprezentowane będą sylwetki wszystkich pozostałych uczestników pamiętnego „ patrolu „ Ich losy są różne , jak czasy w których przyszło im żyć oraz dokonywać wyborów . Wybrali czynną walkę o wolność i niepodległość państwową oraz godne miejsce dla Polski, na nowo tworzącej się mapie Europy po 123 latach panowania zaborców na Naszych Terenach .

Tak więc poniżej będą zaprezentowane sylwetki... :

Zygmunt „ Bończa” Karwacki , Stefan „Hanka „ Kulesza oraz Antoni „ Zdzisław” Jabłoński

Dodatkowo na tej liście znajdzie się jeszcze „ ochotnik „ , który do Nich dołączył podczas powrotu „patrolu” do Krakowa – Edward „ Dzik” Kleszczyński .

 

                                                       Zygmunt „Bończa” Karwacki

Urodził się 20.10.1893 r . w majątku Czarnowiec ( powiat Pińczów) Gimnazjum kończy w Warszawie. Następnie studiuje agronomię w Krakowie i jednocześnie wstępuje do Związku Strzeleckiego (1913 r.) gdzie w krótkim czasie awansuje na stopień podchorążego , a Józef Piłsudski odznacza go odznaką „Parasol”. W „patrolu Beliny” to właśnie jemu przypadła rola przewodnika znającego teren Rok później , będąc w stopniu podporucznika, opuszcza ułanów, przechodzi do piechoty .i obejmuje stanowisko komendanta w garnizonie Kielce.

                                                                                                                                            

Następnie będąc dowódcą batalionu zostaje ranny w bitwie pod Łowczówkiem i na jakiś czas zajmuje się sprawami wojskowymi poza linią walk. Następnie przydzielony do 5 pułku piechoty znowu zostaje dowódcą batalionu lecz tym razem ginie w walce na Wołyniu pod Kostiuchnówką nad Styrem 04.07.1916 .w wieku 23 lat . Pochowany został we Wołczewsku w zbiorowej mogile, która obecnie już nie istnieje Pośmiertnie zostaje awansowany na stopień kapitana .

                                                                       

 

                                                            Stefan „ Hanka „ Kulesza

Urodził się 30.08.1892 r w Holenderni pod Włodawą. Gimnazjum kończy w Płocku, szkołę mechaniczno-techniczną w Warszawie następnie studiuje na Politechnice w Gandawie (Belgia) Tam poznaje się z Beliną –Prażmowskim i wstępuje do Związku Strzeleckiego. Będąc w Krakowie tuż przed wyruszeniem „patrolu „dołącza do Beliny by w następnych latach służyć w 1 Pułku Ułanów Legionowych aż do „kryzysu przysięgowego”, kiedy został internowany i osadzony w więzieniu w stopniu podporucznika.. Po zwolnieniu z więzienia w 1918 roku został przyjęty do formującego się Wojska Polskiego i w stopniu już majora na czele szwadronu zapasowego walczy w wojnie Polsko-Ukraińskiej.. Następnie w wojnie 1920 roku walczy w okolicach Warszawy gdzie zostaje ciężko ranny. Wraca do służby podczas rozejmu i obejmuje dowództwo nad sformowanym przez siebie oraz przemianowanym przez ministra spraw wojskowych 3 Pułkiem Szwoleżerów .

                                                                    

W 1937 zostaje zastępcą dowódcy Kresowej Brygady Kawalerii a w pierwszych dniach września jest dowódcą improwizowanej grupy „ Dubno”. Walczy zarówno z Niemcami, jak też z wkraczającymi do Polski oddziałami sowieckimi oraz z dywersantami ukraińskimi. .Wobec niekorzystnej sytuacji postanowił przedostać się na Węgry , lecz nie zdołał przebić się przez oddziały niemieckie i zdecydował się na kapitulację 25 .09.1939 roku razem z Nim złożyło broń przeszło 2000 oficerów i żołnierzy, dostając się do niewoli niemieckiej. Po wyzwoleniu z niewoli i zakończeniu wojny zamieszkał najpierw w Paryżu a póżniej w Londynie gdzie zmarł 05.06. 1964 roku .

 

                                                   Antoni „ Zdzisław” Jabłoński

 

Urodził się 13.06.1896 roku w Usarzowie ( powiat opatowski ) Szkołę średnią skończył w Radomiu a w 1913 roku pojął studia we Lwowie na Uniwersytecie Franciszkańskim, gdzie jednocześnie wstąpił do Związku Strzeleckiego. Wybitnie uzdolniony wojskowo jako osiemnastolatek zostaje najmłodszym uczestnikiem „ Patrolu Beliny”.

 

                                                                  

                                                                      

W 1915 roku zostaje mianowany podporucznikiem oraz zostaje adiutantem „Beliny” w I Pułku Ułanów Legionowych do czasu „ kryzysu przysięgowego” gdzie zostaje internowany i osadzony w Benjaminowie. W listopadzie 1918 roku przyjęty do formującego się Wojska Polskiego w stopniu porucznika organizuje w Krakowie szwadron, który następnie po przeniesieniu do Przemyśla rozrasta się do Dywizjonu a następnie zostaje wcielony do 11 Pułku Ułanów, a on zostaje zastępcą Dowódcy Pułku. w stopniu rotmistrza . Od czerwca do listopada 1919 roku zostaje słuchaczem I Kursu Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie. Po jego ukończeniu otrzymuje tytuł „ Przydzielony do Sztabu Generalnego „ w stopniu majora i otrzymuje przydział na szefa sztabu Frontu Wołyńskiego oraz obejmuje dowództwo nad 11 Pułkiem Ułanów . Tą błyskotliwą i szybką karierę wojskową przerywaciężka rana którą otrzymuje w bitwie pod Nową Sieniawką nad Bohem. Przewieziony do szpitala we Lwowie umiera 22.10. 1920 roku mając zaledwie 24 lata. Zostaje przewieziony i pochowany w Modliborzycach ( powiat opatowski ) Pośmiertnie awansowany na podpułkownika.

                                                                     

Poniżej zaprezentowana będzie postać pierwszego „ ochotnika” (z poza drużyn strzeleckich) oddziału konnego Legionów Józefa Piłsudskiego

                                                Edward „Dzik” Kleszczyński

 

Urodził się 06.09.1892 roku w Skrzeszowicach ( obecnie powiat krakowski gmina Kocmyrzów –Luborzyca) w rodzinie ziemiańskiej. Maturę i Wyższą Szkołę Rolniczą ukończył w Krakowie. W Wiedniu studiował na Akademii Handlowej. Po powrocie do kraju dołączył w 1914 roku do „ patrolu Beliny” jako ochotnik. Następnie służył w 1 Pułku Ułanów Legionowych do „ kryzysu przysięgowego” (1917) w stopniu podporucznika. Został internowany i uwięziony w Przemyślu Po uwolnieniu wstąpił z powrotem do ułanów.

 

 

                                                                     

Walczył min.w walkach o wyzwolenie Wilna.Od października 1920 do czerwca 1921 byłdowódcą 11 Pułku Ułanów Legionowych w stopniu rotmistrza..Przeszedł do rezerwy w stopniu majora w 1922 roku i wrócił do swojego majątku w Radziemicach. Był posłem na Sejm II i III kadencji w latach1928-1935. W latach 1935-1938 był Senatorem z województwa krakowskiego.

 

Po wybuchu wojny w 1939 roku na nowo zaciągnął się do 11 Pułku Ułanów i walczył aż do momentu złożenia broni, w akcie kapitulacji.  Dostał się do niewoli niemieckiej , ale wkrótce z niej zbiegł i aktywnie działał w strukturach AK , będąc od sierpnia 1944 roku dowódcą Zmotoryzowanej Brygady Kawalerii AK. Po wkroczeniu wojsk sowieckich i podporządkowanych im oddziałom polskim, poszukiwany przez UB przedostaje się na zachód i wstępuje do Dywizji Pancernej Gen. Stanisława Maczka, następnie w latach 1945-46 służy jako oficer w 1 Pułku Ułanów Krechowieckich, a w latach 1947-1950 w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczania w Wielkiej Brytanii.

 

                                                                    

 

Swoją służbę w Wojsku Polskim kończy w stopniu podpułkownika . W 1950 roku wyjeżdża do Stanów Zjednoczonych i zamieszkuje w Nowym Jorku Tam działa w środowiskach niepodległościowych i aktywnie rozwija Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce a także działa w Stowarzyszeniu Polskich Kombatantów w Stanach Zjednoczonych.

Umiera 20.01.1984 roku w Nowym Jorku mając 92 lata. Zostaje pochowany na cmentarzu weteranów w Amerykańskiej Częstochowie w Doylestown w Pensylvanii .

 

                                                                                                                                                                                                                tekst i opracowanie : Janusz Cichy

źródła :

C.Leżński L Kukawski „ O kawalerii Polskiej XX wieku

jpilsudski.org

wikipedia.pl.org

zdjęcia:

wikipedia.pl.org

(zbiory p.poletko)

Zbiory NAC- on line